Cztery miesiące temu zostałam mamą synka, którego nazwałam imieniem po jego tacie. Mój mąż nie zdążył choćby poznać naszego dziecka – nowotwór zabrał go, gdy byłam w piątym miesiącu ciąży. Nie przypuszczałam jednak, jakiego „niespodziewanego” wyzwania jeszcze doświadczę i jaką decyzję przyjdzie mi podjąć… która poruszy wszystkich… / 17:06 Pewnego mroźnego poranka wracając z nocnej zmiany usłyszałam płacz — nie kota czy psa, ale niemowlęcia. Tamten poranek, gdy znalazłam dziecko, stał się przełomowym momentem mojego życia. Po śmierci męża radziłam sobie sama, ciężko pracując i walcząc o przyszłość synka. Nie przypuszczałam, iż spotkanie z porzuconym maluchem całkowicie zmieni naszą codzienność i otworzy serca ludzi, których choćby nie znałam. Ta historia o tym, jak jeden akt dobroci na warszawskiej ławce odmienił losy nie tylko dziecka, ale i mojej rodziny.