Fundamentalny wpływ na rozwój twórczości włoskiej artystki Mariucci Secol miało prowadzenie pracowni malarskiej szpitala psychiatrycznego Bizzozero–Varese w latach 1965–1988. Doświadczenie pracy twórczej w tym zmarginalizowanym środowisku uświadomiło jej, iż sztuka może być narzędziem samostanowienia i emancypacji. Od tego czasu jej praktyka artystyczna ściśle związana była z działalnością aktywistyczną. Na fali wydarzeń 1968 roku i rozwijających się ruchów feministycznych Secol zaczęła wykorzystywać codzienne i domowe materiały, takie jak fartuchy i druciane zmywaki – często kojarzone z tradycyjnymi kobiecymi czynnościami – które przekształcała w narzędzia sprzeciwu i odmowy. Z kolei w 1974 roku artystka współzałożyła feministyczną Grupę „Immagine” w Varese i zaangażowała się w walkę o wynagrodzenia za pracę domową. Na wystawie w Susch pokazywana jest archiwalna dokumentacja z przełomowego udziału grupy w weneckim Biennale w 1978 roku.
Secol podważała i rozmontowywała narzucane role społeczne, na ich miejscu budując nową, intersekcjonalną, złożoną tożsamość. najważniejsze rolę w tym procesie odgrywały prace tekstylne. Artystka wypracowała wyjątkowy dla tego medium język formalny, polegający na wyciąganiu nici ze struktury tkaniny, tym samym tworząc przepuszczające światło szczeliny i rozdarcia, przypominające otwarte rany, pofałdowania ciała czy rozstępy po porodzie. Dlatego kulminacyjny moment retrospektywnej wystawy artystki stanowi monumentalna praca Woman bridge – dziesięciometrowa instalacja tekstylna, ucieleśniająca poetykę i politykę twórczą Secol.
Mariuccia Secol, Unraveling
Muzeum Susch, Surpunt 78, Susch, Szwajcaria
Mariuccia Secol w 1968 roku na tle obrazu z serii II Genesi, dzięki uprzejmości rodziny artystki (archiwum prywatne), autor zdjęcia nieznany, reprodukcja fotograficzna Magdalena Typiak.
Le barierre, wystawa w Galerii Porta Ticinese, Mediolan, w ramach wydarzenia Mezzo Cielo, 21.04-12.06.1978, po lewej: Mariuccia Secol, Le barierre, rozplątywanie i przędza, 180 x 180 x 180 cm; po prawej: Mariuccia Secol, Milli Gandini, haft krzyżykowy, © Mariuccia Secol oraz Manuela Gandini, dzięki uprzejmości archiwum prywatnego artystki, autor zdjęcia nieznany, reprodukcja fotograficzna Magdalena Typiak.
