Ta wystawa nie jest przejawem chłopomanii. Wynika z autentycznej, silnej więzi osób artystycznych z wsią. Wielu twórców poza studiami na ASP, wybiera naukę na uniwersytetach ludowych, gdzie mogą zgłębić tradycyjne techniki: haftu, wikliniarstwa, rzeźby w drewnie, wycinanki, ikonopisarstwa. Świadomie wracają do miejsc, z których pochodzą. Pogłębiają swoje relacje z przyrodą, z ciałem, z pamięcią. Ćwiczą słowiańską jogę, opracowaną przez białoruskie kobiety. Mierzą się z trangeneracyjnymi traumami, ale też wraca do nich dziecięca spontaniczność. Kurator wystawy w BWA Warszawa Małgorzata Mycek również dwa lata temu wyprowadził się do rodzinnej miejscowości, małej wioski w Bieszczadach. W Ludowym Archiwum Państwowym zgromadził prace ponad czterdziestu osób artystycznych. W swojej sztuce wykorzystują one lokalne materiały, reinterpretują tradycje, dialogują z katolicyzmem, upominają się o widoczność osób queer. Odzyskują głos, sprawczość i wiarę w siebie. Tworzą nową ikonografię, swoją własną wiejską historię.
19.02–1.04.2026
Ludowe Archiwum Państwowe
BWA Warszawa, ul. Marszałkowska 34/50/666
www.bwawarszawa.pl
Katarzyna Perlak, Objawienie w krzakach, 2025
Monika Szumińska-Németh, Gorset ludowy, 2025, fot. Agnes Sipos-Biborska
Agnieszka Laskowska, Gdzie miłość, tam i chleb smakuje jak ciasto, 2025, haft kujawski
