Pewnej nocy śniło mi się, iż młoda dziewczyna w ciąży wyciągnęła rękę po jałmużnę do przechodzącego mężczyzny, ale ten przeszedł obojętnie. To, co zrobił chwilę później, zmieniło jej życie na zawsze.
Był mglisty poranek, gdy mój ojciec jechał do pracy i zatrzymał się na stacji benzynowej pod Warszawą, by zatankować. W kącie stała drobna, młodziutka dziewczyna, może dziewiętnastoletnia, z wyraźnie zaokrąglonym brzuchem. Wyciągnęła dłoń, prosząc o pomoc. Ojciec wzruszył ramionami, wymamrotał coś o braku drobnych i już miał wsiąść do auta, gdy nagle zawahał się.
Ostatni promień słońca przedzierający się przez chmury oświetlił jej twarz, i wtedy wrócił. Jak tu trafiłaś? spytał, a głos miał dziwnie odległy, jakby dochodził spod wody. Dziewczyna, która przedstawiła się jako Kinga Nowak, opowiedziała, iż rodzice wyrzucili ją z domu, gdy dowiedzieli się, iż spodziewa się dziecka, a ojciec dziecka zniknął. Nie miała pracy, ani grosza przy duszy.
Ojciec słuchał, a potem, jakby pod wpływem nagłego olśnienia, wyciągnął wizytówkę. Zadzwoń jutro powiedział, a jego słowa rozbrzmiały echem, jakby wypowiedziane w pustej katedrze.
Następnego dnia Kinga zjawiła się w biurze w Łodzi, gdzie odbyła rozmowę, która przypominała raczej senne widzenie niż typowy wywiad. Tydzień później zaczęła od prostych zadań telefonów, drobnych spraw. Ale z każdym miesiącem jej rosa rosła, aż pewnego ranka obudziła się jako zastępca dyrektora. Teraz ma swój mały domek pod Krakowem, dziecko chodzi do szkoły, a jej życie przypomina bajkę, która mogła się przydarzyć tylko we śnie.
