.
Egzemplarz książki otrzymałam od wydawnictwa w zamian za recenzję.
Wydawnictwo nie miało wpływu na treść i formę recenzji.
Wydawnictwo nie miało wpływu na treść i formę recenzji.
Natychmiast po skończeniu lektury książki "Złodziejka życia"
zaczęłam ją czytać od początku, a adekwatnie od końca.
Można się pogubić w tym zdaniu, tym bardziej w tej powieści!
Bo na początku książki autorka umieściła jej koniec,
koniec zagmatwanej historii dwóch przyjaciółek.
A potem - kawałkami - cofa akcję w czasie,
więc poznajemy kawałki ich życia.
Napisałam "poznajemy"? Ależ skąd!
Cały czas zastanawiamy się, co jest prawdą.
Lockhart tak pisze, by namieszać nam w głowach.
Cała historia jest jak puzzle, wyrzucone z pudełka.
A autorka podsuwa je nam w dziwnej kolejności,
mieszając wcześniejsze wydarzenia z dygresjami
i wspomnieniami.
Nie od razu orientujemy się, kto jest kim, co jest czym.
Najlepiej więc tę książkę przeczytać bez przerw.
Pierwszy puzzel jest bardzo intrygujący, przykuwając uwagę:
jedna z przyjaciółek pławi się w luksusie, a za chwilę ucieka.
Zmienia peruki, ubrania, makijaż, paszporty, których ma kilka.
Kupuje bilet na samolot, by niemal jednocześnie kupić auto.
Z ekscytacją biegniemy za nią, chcąc się dowiedzieć,
przed kim, po co, dlaczego ucieka?
Kim jest? Jaka jest?
A potem?
Jedna zmyśla, druga manipuluje.
Jedna ma pieniądze, druga ma siłę.
Jedna śni amerykański sen o bogactwie,
druga chce być amerykańskim bohaterem.
Czy którejś można zaufać?
Później wiele się wyjaśnia, ale czy to prawda?
Dlatego więc przeczytałam książkę jeszcze raz ;-)
Za książkę dziękuję wydawnictwu Poradnia K
.
